Pongsin's Encomium

Article here: http://www.cnn.com/2008/US/10/12/national.debt.clock.ap/index.html

 

 

เขียนให้เห็นความคิดเป็นฉากๆ คนเราพอเริ่มอายุมากขึ้น ก็ชอบนึกถึงความหลังอย่างนี้แหละ

 

วันก่อนสุพรบอกว่าพงษ์สินมีเซ้นส์การฟังเพลงที่ดี...

ดีจายยยย นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนชมการฟังเพลงของเราเลยนะเนี่ย
 

คิดๆไปแล้ว เพลงที่พงษ์สินฟังส่วนใหญ่ มีอิทธืพลมาจากทีวี วิทยุ และเพื่อนทั้งนั้น...

วันนั้นเลยเอาเพลงที่ตั้งไว้ว่าเป็น 5 stars บน iTunes (& iPod & iPhone) มาลองไล่ดู...
 
# Bee Gees' How Can You Mend A Broken Heart, Words, Tragedy, How Deep Is Your Love, Stayin- Alive, Alone, แล้วก็ Andy Gibb's Our Loves --> ชอบ Bee Gees เพราะไอ้โอ๊ต(กิตติศักดิ์หรือปากิดของเพื่อนๆนั่นเอง)เลยนะเนี่ย คือเวลาไปดูหนังที่ Seacon กับมัน มักจะแวะเข้าไปในร้าน CAP ดูเทป ซื้อเทป (แก่จริงๆด้วย) แล้ววันนึงมันก็ชี้ไปที่ One Night Only "เฮ้ยไอ้เหี้ยเพียว มึง ม้วนนี้เลยเว่ย แม่งดีโคตรพ่อโคตรแม่" เชื่อมัน ไม่ผิดหวัง
# Beach Boys' Good Vibrations --> ชอบเพราะ Lost's Charlie Pace เป็นเพลงที่ Charlie กด ก่อนตาย (เตือนก่อนวายวอด...ทันกันไหมเนี่ย?)
# Billy Joel's And So It Goes --> ไปงาน Grad ที่ Lawrenceville แล้ววง choir เขาร้องเพลงนี้ เพราะดี เลยลองโหลดมาฟัง

# Bryan Adams' (Everything I Do) & Have You Ever Really Loved A Woman? --> ไอ้น๊อต แนะนำ Bryan Adams ตอนฟังเพลงจาก laptop กัน บนรถ Greyhound จาก Trenton ไป Pittsburgh มีนา 2001 ก็ชอบตั้งแต่นั้นมา เชื่อคนง่ายจัง

# Carpenter's Please Mr Postman --> นิโคลลลลลลลลลล

# Celine Dion's All By Myself --> ชอบเพราะดู Friends ตอนที่ Joey ย้ายอพารทเมนต์ แล้วนั่งเหง่าคิดถึง Chandler หน้ากระจกมีฝนตกที่หน้าต่าง

# Craig Armstrong's Portugese Love Theme --> เพลงประกอบ Love Actually ลงทุนไปประมาณ $30 สมัยนั้น เพื่อให้ได้เพลงนี้เพลงเดียวมาครอบครอง (แต่เพลงอื่นอีก 19 เพลงเป็นของแถมอ่ะนะ) เป็นเพลงที่ฟังแล้วอื่มเอมมากๆ

# Dean Martin's That's Amore --> เพลงโฆษณา Central และเป็นเพลงที่นายต้นคิดวิเคราะห์ว่า เป็นสาเหตุที่คนไทย(สมัยเรา?) พูดคำว่า "เด้ดสะมอเร่" (Dead-sa-mo-re)

# Enya's Only Time --> Chandler เปิดตอน Bubble bathing...

# Harry Chapin's Cat's in the Cradle --> จำได้มั้ย? โฆษณาที่เป็นเด็กคนนึง นั่งดู home video ขาวดำ เป็นวีดีโอที่ถ่ายกับพ่อ ที่ดูน่าจะมีความสุขมากๆ แต่เด็กนั่งหน้าเศร้าๆ แล้วตอนจบในวีดีโอเป็นฉากที่พ่อกำลังดูดบุหรี่อยู่และหันมาเล่นกับกล้องอย่างมีความสุข เด็กคนนั้นดูแล้วก็เอามือไปแตะทีวีเหมือนอยากให้พ่อเสียไปแล้วเลิกบุหรี่ซะตั้งแต่ตอนนั้น... เป็นโฆษณาที่ออกมาสมัยพ่อเราก็กำลังเลิกสูบบุหรี่พอดี

# Harry Mancini's Baby Elephant Walk --> นึกถึงเวลาดูละครเมืองไทย แล้วพระเอกนักศึกษากำลังเดินในมหาลัยสบายๆคนเดียว ถือดอกไม้จะเอาไปให้นางเอก แล้วมีเพลงนี้เป็น background

# Louis Armstrong's La Vie en Rose --> WALL-E

# Luciano Pavarotti's O Holy Night --> เพลงโอเปร่าเพลงแรกที่ฟังรู้เรื่อง ฮ่าๆ

# Richard Clayderman's The Maiden's Prayer --> เป็นเพลงกล่องดนตรีที่ตั้งอยู่บนหัวเตียงของแม่ แล้วก็เป็นเพลงของกล่องดนตรีอีกกล่องที่ตั้งบนหัวเตียงเราด้วย สงสัยแม่จะชอบเพลงนี้

# เพียงครึ่งใจ ของ Blackhead --> นายจักรและนายเต็มเลย มาแนะนำตอนที่ไปเล่นกีตาร์กัน จักรชอบพี่ปูมากๆ

# สายชล ของ จันทนีย์ อูนากูล --> อิทธืพลจากละครไทย ลัดฟ้ามาหารัก ที่สันติสุขเล่นเป็นคนที่ตายแล้วไปเกิดใหม่โตขึ้นเป็นฟลุค เกริกพล แล้วก็ไปจีบลูกสาวของตัวเองเมื่อชาติก่อน
# คำมั่นสัญญา ของ ชรินทร์ นันทนาคร --> อิทธืพลจากละครอีกเช่นกัน จำชื่อเรื่องไม่ได้ละ แต่เป็นวิลลี่เล่นกับหมิว วิลลี่เป็นคนที่ย้อนเวลาไปในอดีตแล้วพบรักกับหมิว เนื้อเพลงเป็นกลอนของสุนทรภู่ ครูกวีไทย
# ไม้ขีดไฟกับดอกทานตะวัน ของ วิยะดา โกมารกุล ณ นคร --> ฟังเพลงนี้คร้งแรกตอน ม.๓ ที่จริงแล้วก่อนหน้านั้น เป็นคนไม่ค่อยฟังเพลงซักเท่าไหร่  แต่บังเอิญว่ารุ่นพี่คนนึงที่สนิทด้วยเมื่อตอนอยู่ม.๓ เขาชอบฟังเพลงมากๆ เขาฟังตั้งแต่เด็กๆ ฟังแบบเป็นการเป็นงาน จำชื่อเพลงได้หมด จำเนื้อได้เป็นท่อนๆ แล้วเวลาคุยกับเขา เขาก็จะชอบคุยเรื่องเพลงโน่นนี่ ให้ของขวัญใครเขาก็ให้เป็นเทปอัด เพราะเขาฟังเพลงเยอะ เขาเลยเลือกเพลงต่างๆเข้ากับโอกาสสถานการณ์มากๆ ส่วนพงษ์สินเนี่ยตั้งแต่เกิดจนถึงม.๒ เคยซื้อเทปเพลงแค่สองม้วน ไม่รู้จักเพลงอัสนี วสันต์ซักเพลงนอกจาก กรุงเทพมหานคร ที่ครูเอามาบังคับให้ร้องในห้องเรียน รู้จักแต่เบิร์ด(จะกะลาขนาดไหนก็ต้องรู้จักบ้างแหละ)กับเจ เจตริน (เพราะเขามาร้องเพลงที่โรงเรียนบ่อยใช้ได้)

แต่ก็เพราะว่าอยากจะสนิทกับรุ่นพี่ไง ปีนั้นก็ทำ research ฟังเพลงกันเป็นบ้าเป็นหลัง ฟังเพลงถอยหลังเป็นสิบๆปี เอาตั้งแต่สมัยเขายังเป็นเด็กๆกันเลย จะได้คุยกันรู้เรื่อง เงินที่เคยเก็บๆไว้ ก็เอามาซื้อเทปเยอะมากๆปีนั้น สัปดาห์ละสองสามม้วน ทั้งเก่าทั้งใหม่ รวมฮิตปกดำทั้งหลาย ถ้านับๆก็น่าจะประมาณเป็นร้อยม้วนทั้งปีนั่น ฟังวิทยุทุกเย็น (ไม่เคยฟังมาก่อนเลยจริงๆ เพราะบ้านอยู่ใกล้โรงเรียน ไม่ต้องนั่งรถไปไหนอะไร ตอนเด็กๆเย็นๆก็ดูทีวี จะไปฟังทำไมวิทยุ) พอดีเจพูดถึงประวัติเพลง นู่นนี่ ก็ฟังๆๆๆ รุ่นพี่เขาฟัง radio vote satellite เราก็ฟังๆ มันมีช่วงเพลงเก่าตอนเย็นๆ เราก็ฟังๆ เพลงใหม่ดึกๆเราก็ฟังๆ เทปมันมีเครดิทอะไรตูก็อ่านๆ มันพิมพ์เนื้อเพลงผิดตรงไหน ตูก็รู้เฟ้ย โดยเฉพาะไอ้อัลบั้มที่ซื้อๆมาเนี่ย เพลงไหนยาวที่สุดในอัลบั้ม Introแต่ละเพลงยาวเท่าไหร่ ผมก็จำได้จริงๆสมัยนั้น เพราะว่าทำไอ้เทปอัดนี่แหละ อ้อ แล้วก็ยังซื้อกีตาร์ หัดเล่นกีตาร์ ไปเรียนกีตาร์สักพักด้วย... คนที่สนิทกันจะรู้ว่า เวลาพงษ์สินจะตั้งใจทำอะไรน่ะ มันเป็นยังไง... มันตั้งใจทำจนเว่อร์ ตอนม.๔ ยัย XXX เคยถามแบบเสียดสีๆ "ทำไมรู้เรื่องเทปเปล่าเยอะจัง ศึกษามาหรอ?" (ยัย XXX คือ XXX เดียวกับใน blog เมื่อ 11 กันยายน 2008 ) ตูไม่ได้รู้แค่เรื่องเทปเปล่าเฟ้ย เทปเพลง ซีดี ก็รู้เหมือนกัน

คิดไปคิดมาถึงตรงนี้ กลับมาดูเพลงไทยใน list ส่วนใหญ่ก็ฟังครั้งแรกช่วงม.๓ทั้งนั้นแหละ...

เลยจะบอกสุพรว่า จริงๆแล้ว ไม่ใช่เราหรอกที่มีเซ้นส์การฟังเพลงที่ดี รุ่นพี่คนนั้นต่างหาก...

 

แล้วถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ แล้วคิดว่ารุ่นพี่คนนี้เป็นผู้ชาย ก็ขอด่าทีเหอะ...

กาลครั้งหนึ่งนานมาละ...

 

ตอนจบจากอัสสัมใหม่ๆ ได้กลับไปเยี่บมโรงเรียนบ่อยๆ มีวันนึง ไปคุยกับครูประจำชั้นตอนม.ปลาย มิสเพ็ญฯ คุยเรื่องโน่นนี่ไปเรื่อย

 

ตัดตอนมาจากบทสนทนา...

 

มิสเพ๊ญฯ : เฮ้ย เธอยังชอบยัยXXXอยู่หรือเปล่าเนี่ย?

พงษ์สิน: ไม่แล้วมิส เรื่องเก่าๆ ฮ่าๆ

มิสเพ๊ญฯ: อ้อ เหรอ แล้วนี่ได้ไปหาฝ่ายแนะแนวหรือยัง

พงษ์สิน: ยังครับ ทำไมเหรอ

มิสเพ๊ญฯ: ป่าว ทางนั้นเค้าอยากให้เธอไปพูดให้น้องฟัง

พงษ์สิน: เรื่อง?

มิสเพ๊ญฯ: ก็เรื่องสอบโน่นสอบนี่ ข้อแนะนำต่างๆ อะไรอย่างนั้น เธอรู้มั้ยว่าว่าน้องหลายคน เค้าเอาเธอเป็นแบบอย่างเนี่ย

พงษ์สิน: หรอ (แอบภูมิใจ)

มิสเพ๊ญฯ: อย่างเจ้าวรสิทธิ์ เธอจำได้มั้ย? (ถ้าชื่อวรสิทธิ์จริงก็แสดงว่าจำได้ ถ้าไม่ใช่ก็แสดงว่าไม่ควรค่าแก่การจดจำ ขอโทษทีนะ)

พงษ์สิน: อาฮะ...

มิสเพ็ญฯ: มันบอกว่าจะตามรอยเธอ สอบโน่นสอบนี้เหมือนเธอเลยนะ

พงษ์สิน: อาฮะ... (รู้สึกดีอยู่ลึกๆ)

มิสเพ๊ญฯ: ครูก็เลยถามมันว่า จะตามรอยรุ่นพี่เค้าทุกอย่างเลยหรอ มันยากน้า รู้มั้ยมันว่ายังไง?

พงษ์สิน: ว่าไงอ่ะ? (ต้องเป็นอะไรดีๆแน่ๆ ไม่งั้นมิสคงไม่เล่า)

มิสเพ็ญฯ: เธอจำน้องYY ได้มั้ย? หลังเธอปีนึง

พงษ์สิน: ที่อยู่ในหมู่บ้านอ่ะนะ (แล้วเค้ามาเกี่ยวอะไร?)

มิสเพ็ญฯ: ช่าย ที่เจ้าวอมันเคยจีบๆน่ะ

พงษ์สิน: อาฮะ (หรือว่าน้อง YY ก็พยายามตามรอยตูเหมือนกัน? โอว...)

มิสเพ๊ญฯ: นั่นแหละ เจ้าวอมันบอกว่า เพราะมันพยายามตามรอยเธอ มันก็เลยจีบน้องYYเนี่ยไม่ติด อย่างน้อยมันก็มาถูกทาง จีบหญืงไม่ติดก่อน อย่างอื่นก็ตามมาเอง ฮ่าๆๆๆๆ (หันไปหามิสรุ่งรัตน์ ให้หัวเราะด้วยกัน... เวร) นั่นแหละ...เธอว่ามันจะทำได้มั้ย? (อมยิ้มอย่างคนมีชัย)

พงษ์สิน: เอ่อออออออ (ไอ้ที่แอบภูมิใจอยู่ลึกๆ ไหลลงชักโครกทันที ถ้าจะทำตามกันอย่างนี้ อย่าทำดีกว่าน้อง TT____TT)

มิสเพ๊ญฯ: เพียว เดี๋ยวครูไปสอนแล้ว ไว้คุยกัน (อ่าว หัวเราะเยาะเสร็จก็หนีไปเฉยๆ เฮ้ยๆ คนเรา)

พงษ์สิน: .....