วันก่อนอ่านหนังสือเล่มนึง น่าสนใจดี อ่านแล้วให้ข้อคิดหลายๆอย่าง ทำให้เห็นเรื่องหลายๆเรื่องในมุมมองที่ต่างออกไป

 

ที่อ่านแล้วรู้สึกอึ้งมากๆ อยู่ที่หน้า ๔ ย่อหน้าที่ ๓ ประโยคแรก (ไว้ให้ตัวเองและคนที่รู้ว่านี่คือหนังสืออะไรไว้หาอ้างอิงง่ายๆ)

เป็นประโยคบอกเล่าธรรมดาๆ ที่เล่าถึงสิ่งที่ผมรู้ แต่ไม่เคยคิดถึง ไม่เคยมองจากมุมนั้น

แค่ประโยคเดียว ทำให้ผมคิดอะไรไปไกล คิดอะไรเยอะแยะ

 

 

ตะกี้เปิดเว็ปช่องสาม ไปเจอรายชื่อละครตั้งแต่ปี๒๕๑๙ เลยนึกสงสัยว่ามีเรื่องไหนบ้างที่เราดู เรื่องไหนบ้างที่ติดตาม ชอบพระเอกนางเอกคนไหน

เนื่องจากตัวเองตอนเด็กเป็นคนบ้าละคร เลยเดาว่าจะได้ดูหลายเรื่องอยู่

นอกจากนี้ ก็สงสัยด้วยว่าคนอื่นเคยดูเรื่องไหนกันบ้าง เป็นการเทียบวัย ฮ่าๆ

 

อ้อ เฉพาะช่อง๓ละกันนะ ช่องห้าเจ็ดเก้าสิบเอ็ดไอทีวีไว้คราวหน้า (ส่วนช่องสี่ช่องยุคเก่า ก็ช่างมันเถอะนะๆ)

 

สมัยเด็กๆ ทีวีที่บ้านเป็นแบบมีปุ่มให้เลือกช่องได้แค่ ๑๒ ช่อง มีรีโมทอันโตๆ ที่ใช้ถ่านขนาดเล็ก ๘ ก้อน เพราะความที่มันใช้ถ่านเยอะ มันเลยมีรัศมีกว้างมาก กดเปลี่ยนช่องที่บ้านนี้ ก็ทำให้ทีวีบ้านอื่นเปลี่ยนช่องเหมือนกัน ฮ่าๆ

 

ช่อง๓เป็นช่องที่แม่ชอบดูมาก เหตุผล?

ทีวีมันเป็นแบบpreset มันตั้งช่อง๓ที่ปุ่มเบอร์๑ ช่อง๕ที่เบอร์๒... ตามลำดับ

เปิดทีวีมา แม่จะกดปุ่มเรียงไป ๑ ๒ ๓ ๔

แค่เบอร์๑ ก็หยุดดูแล้ว... เลยดูช่อง ๓ เนี่ย เยอะเป็นพิเศษ

 

ตอนเด็กๆจำได้ว่าที่บ้านดูทีวีกันอย่างบ้าคลั่ง คือมากเท่าที่มันจะเป็นไปได้น่ะ...

ชีวิตตอนค่ำที่บ้านเป็นประมาณนี้...

 

กินข้าวเย็น ดูข่าว ล้างจาน เปิดทีวี ปุ่ม๑ ดูละคร...

โฆษณาปุ๊บ เปลี่ยนเป็นปุ่ม๒ทันที ดูเกมโชว์...

โฆษณาปุ๊บ ไปปุ่ม๓ ดูละครอีกเรื่อง...

โฆษณาปุ๊บ ไปปุ่ม๔... เฮ้ย รายการอะไรเนี่ย ดูน่าเบื่อ สารคดีอีกละ ไปปุ่ม๑ (ช่องสิบเอ็ดยังไม่เกิดเลย)

วนไปเรื่อยๆๆ

ยกเว้นคืนที่ละครอวสาน จะเปลี่ยนกลับมาดูต่อทันทีหลังโฆษณา พลาดไม่ได้ มันสรุปเนื้อเรื่องที่อาจจะพลาดไป

 

แรกเริ่มเดิมที พงษ์สินก็เหมือนเด็กๆทั่วไป โดนไล่ไปนอนหลังการ์ตูนหลังข่าวจบ...

แต่เห็นพ่อกับแม่ดูละครทุกคืน เลยสงสัยว่ามันสนุกนักหรือนะ สนุกกว่าการ์ตูนอีก พ่อแม่ไม่ดูการ์ตูน แต่ดูละคร

เลยทำเป็นอ้างว่าการบ้านเยอะ ต้องนอนดึกขึ้น ทำอย่างเดียวเดี๋ยวง่วง ทำไปดูละครไปละกันนะ

 

แม่เคยบอกว่า เรื่องแรกที่พงษ์สินดูจริงจังคือเจ้าสาวของอานนท์ (๒๕๓๑)

ดูตอนไหนฟะ ตูจำเนื้อเรื่องไม่เห็นจะได้เลย... ดูไปหลับไปอ่ะดิ

 

อ่ะ ที่พอจำได้เลาๆก็มี เขยบ้านนอก ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง ผู้พิชิตมัจจุราช (๒๕๓๒)

ที่จำได้เลยว่าชอบก็เริ่มจาก มัจจุราชฮอลิเดย์ กับ รัตติกาลยอดรัก

สองเรื่องนี้เป็นละครเบาๆ สนุกดี ชอบทูน หิรัญทรัพย์ จากมัจจุราชฯ ชอบปาหนัน ณ พัทลุง จากรัตติกาลยอดรัก จำตอนจบได้ว่านางเอกมาเกิดใหม่มีปานรูปพระจันทร์ที่ก้น

 

จากนั้นมาก็ดูมันทุกเรื่องทุกวันเลยจ้า เอามาแต่เรื่องที่ชอบละกัน

มีนิยายรักนักศึกษา ตอนนั้นคิดว่าตรีรักษ์สวยดี ตอนนี้ไม่ละ :p

แรงรัก จำได้เพราะมี ด.ช.ตูมตามเล่น โอว

วนาลี ชอบเพลงประกอบอ่ะจ้ะ มีเพื่อนที่ห้องชื่อ วนา ตันจรารักษ์ (ใช่แล้ว พี่ชายเขาเป็นนักร้องนั่นแหละ) โดนล้อว่า"วนาลี"ทุกวัน จนต้องไปเปลี่ยนชื่อเป็น "พนา" ก็โดนล้อว่า "แพนง" อีก ซวยจริงๆ

หนุ่มสาวชาวหอ เป็นตอนต่อจาก นิยายรักนักศึกษา คราวนี้themeจะไม่ใช่เรื่องความรัก เลยเปลี่ยนชื่อซะ

จ่ากองร้อย ดูเพราะทูน หิรัญทรัพย์ ไม่ค่อยชอบปวีนา ชารีฟสกุล ไม่สเป็กเลย :p

ทะเล้นเอ็นทรานซ์ เป็นละครที่ทำให้คิดว่าเอ็นทรานซ์มันเป็นอะไรที่เครียดนะเนี่ย โดยเฉพาะตอนใกล้จบ มีการไปติวกันด้วย อยากรู้จังว่าเด็กม.ปลายสมัยนั้นเขาดูแล้วรู้สึกยังไง

สาวน้อยร้อยชั่ง ยังสงสัยมาถึงตอนนี้ว่าแปลว่าอะไร ตอนเด็กๆเข้าใจว่าเธอร้อยชั่งขาย ไปๆมาๆไม่แน่ใจละ ร้อยชั่งคือน้ำหนักหรืออัตราเงินกันแน่เนี่ย

สี่แผ่นดิน อิงประวัตืศาสตร์ สนุกดี อิอิ

 

ด้วยสาเหตุอะไรไม่ทราบ ที่บ้านย้ายไปดูละครช่องห้าช่องเจ็ดเป็นหลัก ปล่อยช่องสามไว้สำหรับเกมโชว์ แต่ก็ยังดูละครบ้างเป็นบางเรื่อง (แต่ไม่พลาดซักนาทีเลยนะ ฮ่าๆ เพราะพงษ์สินเป็นเจ้าของรีโมทไปซะแล้ว โฆษณาจบปุ๊บกลับมาปั้บ) เช่น

ชื่นชีวานาวี

หวานมันส์ฉันคือเธอ ชอบตอนที่ผู้ชายมันมีประจำเดือนครั้งแรกอ่ะ ขำดี ฮ่าๆ

คำมั่นสัญญา ชอบสลักจิต ดลมินทร์ ชอบชื่อพระเอกนางเอกในเรื่องด้วย

โสมส่องแสง ชอบมากๆ โรแมนติกดีนะ จอย ศิริลักษณ์น่ารักดีด้วย ฮ่าๆ

เยาวราชในพายุฝน อ่ะ จอยอีกครั้ง ตอกย้ำสำหรับคนที่บอกว่า จอยเล่นเรื่องแรกคือเรื่องรักเดียวฯ ฮ่าๆ ล้อเล่นนะ... เรื่องนี้ดูแล้วสงสารพระเอกว่ะ (แมน ศุภกิจ) ซวยจริงๆ

นางอาย อ่ะ จอยอีกครับ เป็นเรื่องแรกที่เห็นเบ็นซ์ พรชิตา น่ารักดีนะ น่ารักกว่าจอยอีก เป็นนางรองแต่ดันไปชอบพระเอก จ๋อยสนิท

พริกขี้หนูกับหมูแฮม ช่วงนี้เริ่มฟังเพลงด้วยละ ดูเรื่องนี้ด้วยเหตุผลที่ว่าพระเอกเป็นนักร้อง งี่เง่ามั้ยเนี่ยฉัน

โปลิศจับขโมย แขวนหลวงพ่อโกยหน้าตั้ง สับสนวุ่นวายสะบั้น สุดเผ็ดมันแอ็คชั่นฟูมฟาย โปลิศจับขโมยเรื่องของเสือโหยกับสิงห์เหนือเสือใต้ โปลิศไล่จับผู้ร้ายแต่จับหัวใจตัวเองไว้ไม่อยู่... (โทษทีถ้าเนื้อผิด สมัยนั้นผมได้ยินอย่างนี้อ่ะ) เรื่องนี้เป็นจุดเริ่มต้นของทีมสล็อตดาราของยูม่า

ร้อยรสบทละคร(พรายดารณี) ดูเพราะเบนซ์ พรชิตา เล่นเป็นผีตะเคียนมั้ง ตอนจบแม่พระเอกสั่งตัดต้นกล้วย เอากล้วยน้ำว้ามาปลูกแทน ผีเบ็นซ์เลยเป็นผีอ้วนๆเลย จบตลกดี

จินตปาตี สุดตีนมาก เรื่องของนักข่าวกับอุดมการณ์ อุ้มไม่สวยเท่าไหร่เลยในสายตาเรา

บังเกิดเกล้า ดราม่านรกมากๆ ดูแล้วเหนื่อย สินจัยเล่นดีโคตร

ชายไม่จริงหญิงแท้ แล้วXactก็มาเหยียบช่องสาม... Grammyพยายามปั้นนักร้อง... ศึกระหว่าง Grammy กับ RS ประทุกันช่วงนี้แหละ...

กะล่อนคูณสอง ฮาโคตร เจนี่น่ารักดี แต่ทำเสียงกระแดะได้น่าตบหัวเหมือนกัน

รักเล่ห์เพทุบาย สนุกดี ชอบตอนที่ชาตโยดมแกล้งทำเป็นแฟนหมิว แต่คุณหัวหน้าไม่สนใจ เพราะชาตโยดมไม่สามารถกระตุ้นสัญชาติญาณการต่อสู้ได้

มือปืน ชอบอำพล มีอะไรป่ะ?

 

แล้วก็ไม่ได้ดูละครช่องสามสดๆเป็นเรื่องเป็นราวอีกเลย (ดูแบบไม่สดกับชาวบ้านเช่น เจ้ากรรมนายเวร นังเหมียวฯ ประมาณนั้น)

 

จบสำหรับช่อง ๓ ไว้ว่างๆจะมาลิสต์ของช่องห้า (ตัวอย่างเช่น ทายาทอสูร รักในรอยแค้น คู่ชื่นชุลมุน) ช่องเจ็ด (เช่น ขมิ้นกับปูน คู่กรรม คดีแดง) ช่องเก้า (เช่น ครอบครัวนี้คงกระพัน บางรักฯ)